Afgelopen 9 mei stond er een ‘kitchen-visit’ in Aken op het programma. Om precies te zijn bij de bekende BMW-tuner AC Schnitzer, dat in 1987 werd opgericht als ‘veredler’ van BMW’s. Vooral op het gebied van het design van wielen en enkele windtunnel accessoires. Daarvóór was Schnitzer al bekend in de racerij met Schnitzer Motorsport, waarmee de diverse Werksteams van BMW AG, vele successen behaalden. Inmiddels is het familiebedrijf uitgegroeid tot een hoogwaardig technologische-organisatie, met eigen ontwerp- en R&D afdelingen en vertegenwoordigingen over de hele wereld.

Eén van de redenen om ze te bezoeken, was de recente aankondiging dat AC Schnitzer ermee stopt -althans zich in ieder geval loskoppelt van KOHL Automobile, de langjarige eigenaar. De opkomst van elektrisch aangedreven BMW’s, de handelstarieven, de prijzen van grondstoffen en materiaal evenals de enorm gestegen administratieve kosten voor bijvoorbeeld certificering en keuring, maken dat het verdienmodel van Schnitzer niet meer rendeert.

Deze ‘’laatste kans” verklaart ongetwijfeld het grote aantal leden dat deelnam (38!) aan de tourrit en de lange sliert van rond de 20 BMW M’s die dat veroorzaakte. We hebben als BMW M Club Nederland nog niet vaak zo’n grote opkomst gehad, dus een geweldige beleving!

De aanleiding was misschien treurig, maar aan het plezier, de gezelligheid en de deels mooie route, viel dat niet af te leiden. Ook de perfecte logistieke organisatie, het hebben van twee rondleiders en een verzorgde lunch gaven nou niet de indruk dat het bedrijf in zak en as zit. Ook de enthousiaste uitleg en de leerzame informatie gingen niet minder diep. Het maakte het toch al mooie plaatje nog mooier. De 2½ uur durende rondgang was enorm inspirerend.

Wij kregen een inkijkje in de werkplaats, de ontwerpstudio (met 3D-printer), de showroom, de kantoren, de ‘modelruimte’ en de motorfietsafdeling. Vrijwel alle deuren gingen open. Ook menig schuif- en cabriodak overigens, want het was fantastisch weer.

Voor sommigen was het vroeg opstaan en enkelen namen zelfs de moeite om eerst vanuit Zuid-Limburg naar het startpunt in Eindhoven te rijden – en vervolgens dus naar Aken – maar het was méér dan al die moeite waard. We hebben weer genoten.